مدل استاندارد وروم ـ یتون (الگوی تصمیم‌گیری مشارکتی)

ویکتور وروم  و فلیپ یتون  مدلی را که براساس آن حدس و گمانی روشن از آنچه را که مدیر می‌خواهد انجام دهد ارائه می‌دهند که شامل: 1ـ کیفیت تصمیم 2ـ پذیرش تصمیم و 3ـ مسیر زمان است. (وروم، یاگو ،1998).
این مدل پنج سبک تصمیم‌گیری را ارائه می‌دهد که به صورت توالی از سبک خیلی مستبدانه تا سبک خیلی مشارکت‌جویانه امتداد می‌یابد. سبک‌هایی که A را شامل می‌شوند اساساً مستبدانه یاآمرانه هستند، سبک‌هایی که C  را شامل می‌شوند مشورتی هستند، سبک‌هایی که G   را شامل می‌شوند سبک‌های مشارکتی یا گروهی هستند (رئوفی، 1383).

درجات مشارکت کارکنان در پنج سبک تصمیم‌گیری وروم و یتون عبارتند از:
1ـ تصمیم‌گیری توسط مدیر و با استفاده از اطلاعات در دسترس. (AI)
2ـ کسب اطلاعات توسط مدیر از زیردستان، اما اتخاذ تصمیم به تنهایی (AII)
3ـ کسب ایده‌ها و پیشنهادهای افراد به طور مجزا و اخذ تصمیم که ممکن است انعکاسی از نظریه زیردستان باشد یا نباشد (CI)
4ـ کسب نظر زیردستان در قالب یک گروه و اتخاذ تصمیم‌های مناسب که ممکن است انعکاسی از نظر آنها باشد یا نباشد (CII).
5ـ تصمیم‌گیری مشارکتی با زیردستان (GII) (همان، 148).