عنوان انگلیسی مقاله:

Measuring and comparing local sustainable development through common indicators: Constraints and achievements in practice

ترجمه عنوان مقاله: اندازه گیری و مقایسه توسعه پایدار محلی از طریق شاخص های مشترک: محدودیت ها و دستاوردهای عملی

$$$: فقط 16500 تومان

سال انتشار: 2014

تعداد صفحات مقاله انگلیسی: 9 صفحه

تعداد صفحات ترجمه مقاله: 26 صفحه

منبع: ساینس دایرکت و الزویر

نوع فایل: word

http://modir123.com/photo%20site/D-modir123.com%20_2_.png دانلود مقاله

19500 تومان – خرید ترجمه

 

فهرست مطالب
  • چکیده
  • مقدمه
  • بحث درباره شاخص های استاندارد
  • هماهنگ ساختن شاخص های محلی پایداری در اروپا: رویکردها و پروژه های مختلف
  • جدول 1. مروری بر روی پروژه های پژوهشی اروپا در مورد شاخص های محلی توسعه پایدار
  • شاخص های ECOXXI
  • جدول 2. شاخص های ECOXXI. منبع: ABAE (2013 الف)
  • جدول 3. اهداف و نمرات مربوط به شاخص 10: حفاظت از طبیعت
  • مطالعات موردی ECOXXI
  • اویراس
  • نیروهای موثر داخلی
  • فرایند جمع آوری و مدیریت داده ها
  • محدودیت و دستاوردهای ECOXXI در اویراس
  • کاسکایس
  • نیروهای موثر داخلی
  • فرایند جمع آوری و مدیریت داده ها
  • محدودیت ها و دستاوردهای ECOXXI در کاسکایس
  • بحث
  • نتیجه گیری
  • منابع

ترجمه چکیده مقاله

تلاش های زیادی برای استانداردسازی شاخص هایی انجام شده است که هدف آن ها ارزیابی، پایش و مقایسه توسعه پایدار در سطوح مختلف منطقه ای است. استدلال های موافق و مخالف با نیاز به طراحی شاخص های مشترک، متعدد و بسیار بحث برانگیز هستند، به همین دلیل هدف این مقاله کمک به مطالعه بر روی نتایج مربوط به شهرهایی است که از شاخص های محلیمشترک استفاده می کنند. هدف این مقاله بحث درباره محدودیت ها و دستاوردهای استانداردسازی این شاخص ها است. این مقاله در ابتدا به بررسی و تحلیل تلاش موسسات اروپایی و پروژه های پژوهشی تحت حمایت آن برای هماهنگ سازی شاخص های محلی توسعه پایدار می پردازد. در مرحله بعد به تحلیل یک برنامه در پرتغال (ECOXXI) می پردازد که از شاخص های مشترک برای مقایسه توسعه پایدار در شهرها و شهرداری ها استفاده می کند. شواهد از دو مطالعه موردی در شهرداری های اویراس و کاسکایس (که از این مجموعه شاخص ها استفاده کرده اند) واز طریق بررسی و تحلیل اسناد و مصاحبه های نیمه ساختیافته با مقامات دولتی مرتبط گردآوری شده است. درس های فراگرفته شده به مزایای اصلی به اشتراک گذاری دستورالعمل ها و ارائه یک رویکرد بالا به پایین و در عین حال منعطف نسبت به شاخص ها در صورت عدم وجود دستورالعمل های رسمی ملی یا اروپایی اشاره دارد. محدودیت های اصلی مربوط به مسائل ارتباطات و پشتیبانی سیاسی اندک و کاربرد این شاخص ها است.

کلیدواژه ها: توسعه پایدار، شاخص های محلی، سیستم های شاخص، مقایسه، الگوبرداری، حکومت محلی

ترجمه مقدمه مقاله

موسسسات مختلف برای ارائه معیارهای کمّی و کیفی به منظور ارزیابی و مطالعه روابط متقابل بین توسعه اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی و سازمانی در سطوح مختلف منطقه ای سیستم های شاخص مختلفی را طراحی کرده اند (راموس و مورنو پیرس، 2013). در طول دو دهه گذشته، «صنعت شاخص ها» (که برخی از آن به عنوان تکثیر سیستم های شاخص نام می برند) شاهد بحث های مفیدی بوده است که در ارتباط با نقش ها، دستاوردها، شکاف ها و کاربرد شاخص های توسعه پایدار (SD) برای شهرها، مناطق، کشورها و در سطح جهانی مطرح شده است. هدف شاخص های توسعه پایدار ارزیابی و مقایسه شرایط و روندهای توسعه پایدار در طول زمان و فضا، پایش پیشرفت ها در زمینه اهداف کوتاه مدت و بلندمدت، تأثیرگذاری بر برنامه ریزی و تصمیم گیری، تشویق تغییرات سیاسی و رفتاری، افزایش مشارکت عمومی و بهبود ارتباطات در مورد پایداری است (هولدن، 2006؛ مورنو پیرس، در حال چاپ). اما آن ها معمولاً کنار گذاشته می شوند، دستکاری می شوند یا منابعی به آن ها تخصیص داده نمی شود و با محدودیت های جدی نظیر هزینه ها یا مناسب بودن داده ها مواجه می شوند. علاوه بر این، شاخص های توسعه پایدار به دلیل تلاش برای اندازه گیری زندگی اجتماعی و مشکلات طبیعی از طریق سیستم های شاخص کمّی و محدود به شدت مورد انتقاد قرار گرفته اند اما انتقاد اصلی به دلیل ناکارآمدی آن ها در تغییر فرایندها و نتایج تصمیم گیری و ارتقای فعالیت ها بر اساس روندهای مشاهده شده است (هولدن، 2013؛ مورنو پیرس و فیدلیس، 2012). تنوع در اهداف و نقش های شاخص های توسعه پایدار و نتایج متضاد و نامطلوب آن ها با استدلال ها، گفتمان ها و رویکردهای مختلف بررسی شده ایت و پرورش یافته است (هولمن، 2009؛ مورنو پیرس، در حال چاپ؛ رایدین، 2007). این مقاله به تحلیل این تنوع در مورد یکی از معضلات خاص شاخص ها یعنی طراحی و استفاده از شاخص های مشترک یا استاندارد در مقابل شاخص های مختص محیط در سطح محلی می پردازد.

این مقاله مرور منابع خلاصه ای را در مورد بحث های اصلی مربوط به استانداردسازی شاخص ها و چارچوب های مقایسه توسعه پایدار و نقایص و انتقادات اصلی در مورد فرایندهای استانداردسازی ارائه می کند. همچنین اقدامات موسسات اروپایی و پروژه های پژوهشی تحت حمایت آن ها برای هماهنگ سازی شاخص های توسعه پایدار در سطح محلی را بررسی می کند. این مقاله سپس با تمرکز بر پرتغال، محدودیت ها، دستاوردها و کاربردهای شاخص های محلی استاندارد را از طریق تحلیل یک برنامه خاص (ECOXXI) بررسی می کند که برای مقایسه توسعه پایدار و الگوبرداری از آن در شهرداری های کشور به شاخص ها ساختار می دهد. این مطالعه دو سوال پژوهشی اصلی را مطرح می کند: 1) شاخص های ECOXXI چگونه طراحی و به کار گرفته می شوند؛ 2) محدودیت ها و دستاوردهای استفاده از مجموعه شاخص های مشترک در محیط شهرهای پرتغال چیست؟ به منظور ارائه شواهد محیطی برای این سوالات، دو شهرداری اویراس و کاسکایس (که از ECOXXI استفاده کرده اند) به عنوان مطالعات موردی برای تحلیل بیشتر مشخص شدند. سپس درباره نتایج بحث می شود و قسمت نتیجه گیری به توضیح درس های اصلی به دست آمده از تجربه پیاده سازی ECOXXI در این دو شهرداری و تجربه طراحی شاخص های مشترک و محلی توسعه پایدار در پرتغال و اروپا می پردازد.

ترجمه نتیجه گیری مقاله

موسسات و پروژه های مختلف در سراسر جهان و به خصوص در اروپا در حال کار بر روی طراحی شاخص های استاندارد هستند تا ارزشیابی و ارزیابی توسعه پایدار را بهبود ببخشند. اجماع بر سر شاخص های مشترک به دلیل تعدد برنامه ها خصوصاً در سطح محلی محدود شده است. در سطح اروپا، تأثیر حاکمیتی توزیع این پروژه ها کمتر ارزیابی شده است و کاربردهای مرتبط مختلف با توافقات رسمی یا سیاسی بر سر شاخص های مشترک مرتبط نشده است.

ECOXXI به عنوان تنها برنامه منظم در استانداردسازی شاخص های توسعه پایدار برای شهرداری های محلی در پرتغال، موضوع جالبی را برای بررسی نتایج مربوط به شهرهایی فراهم می کند که از شاخص های مشترک محلی استفاده می کنند. با وجود محدودیت ها و مشکلات مطرح شده در مطالعات موردی، می توان مزایای مهم برنامه ارائه شده از سوی یک «کنشگر میانی» را در کشوری شناسایی کرد که دولت های ملی و محلی نقشی منفعل در اقدامات مربوط به ارزیابی و مقایسه توسعه پایدار محلی ایفا می کنند. علاوه بر ارزیابی، مقایسه یا الگوبرداری از شهرها و شهرستان ها نتیجه ارزشمند ECOXXI به اشتراک گذاری دستورالعمل ها، ایده ها و تجربیات مربوط به سیاست های توسعه پایدار است. این مزایای مهم یادگیری و شبکه سازی، به همراه ارائه شاخص های هماهنگ بالا به پایین و در عین حال منعطف و فراهم کردن رویه های جامع برای جمع آوری و سازماندهی اطلاعات داخلی به صورت سیستماتیک، این شاخص ها را به عنوان ابزارهای کارآمدی مطرح کرده است که باید آن ها را به صورت محلی به کار گرفت.

چکیده انگلیسی مقاله

Many efforts have been made to standardize indicators that aim to assess, monitor and compare sustainable development at different territorial levels. Arguments in favor and against the need to design common indicators are many and highly contested, which is why this article intends to contribute to the study on the outcomes for cities that put common local indicators to practice. This article aims to discuss the constraints and achievements of standardizing these indicators. It first explores and analyzes the efforts of European institutions and research projects supported by them towards the harmonization of local sustainable development indicators. In a second stage, it analyzes a Portuguese initiative that uses common indicators to benchmark sustainable development across cities and municipalities ECOXXI. Evidence is gathered from two case study municipalities, Oeiras and Cascais, that have applied this indicator set, through a review and analysis of documents and semi-structured interviews with relevant public officers. The lessons learned point to major benefits on the sharing of guidelines and the delivery of a top-down but flexible indicator approach in the absence of national or European official guidelines. The main constraints are linked to issues of communication and to limited political support and use of such indicators.
Keywords: Sustainable development, Local indicators, Indicator systems, Comparison, Benchmark, Local government

مقدمه انگلیسی مقاله

Several indicator systems have been designed by different institutions to provide quantitative and qualitative measures to assess and study the interrelation between social, environmental, economic and institutional development at different territorial levels (Ramos and Moreno Pires, 2013). Over the past two decades the ‘indicator industry’, as some call the proliferation of indicator systems (Herzi & Hasan, 2004), has seen fruitful debates emerging in regard to the roles, achievements, gaps and uses of sustainable development (SD) indicators for cities, regions, countries and at the global level. SD indicators aim to assess and benchmark SD conditions and trends across time and space, monitor progress toward goals and targets, inform planning and decision-making, raise awareness, encourage political and behavioral changes, promote public participation and improve communication on sustainability (Holden, 2006; Moreno Pires, in press). However, they are frequently set aside, manipulated or under-resourced and face major constraints, such as costs or data suitability. Furthermore, SD indicators have received much criticism for trying to measure social life and natural complexities through quantitative and restricted indicator systems, but mostly for being ineffective in changing decision-making processes and outcomes, and in promoting action based on observed trends (Holden, 2013; Moreno Pires & Fidélis, 2012). The diversity in the aims and roles of SD indicators and their conflicting and unintended outcomes have been studied and nurtured by different rationales, discourses and approaches (Holman, 2009; Moreno Pires, in press; Rydin, 2007). The article analyzes this diversity around one particular indicator dilemma: the development and use of common or standardized indicators versus context specific indicators at the local level. The article presents a brief literature review on the main arguments for the standardization of indicators and frameworks to compare SD, and major pitfalls and criticisms around standardization processes. It also reviews the efforts of European institutions and research projects supported by them towards the harmonization of SD indicators at the local level. Focusing on Portugal, it then explores the constraints, achievements and uses of harmonized local indicators by analyzing a particular program ECOXXI that structures indicators to compare and benchmark SD across municipalities in the country. The study asks two main research questions: first, how are ECOXXI indicators built and how are they used; second, what are the constraints and achievements of using a common set of indicators in the context of Portuguese cities? To provide contextual evidence to these questions two municipalities that have applied ECOXXI, Oeiras and Cascais, were identified as case studies for further analysis. The findings are then discussed and the conclusion summarizes the main lessons extracted from the experience of implementing ECOXXI in these two municipalities and of developing common local SD indicators in Portugal and Europe.

نتیجه گیری انگلیسی مقاله

Several institutions and projects around the world, and particularly in Europe, have been working on the development of standardized indicators to better evaluate and assess SD. Consensus on common indicators has been undermined by the proliferation of initiatives, particularly at the local level. At the European level, this distribution of projects has been poorly evaluated in terms of governance impacts and the different related uses and has not been linked to official or political agreements on common indicators. As the only regular initiative in standardizing SD indicators for local municipalities in Portugal, ECOXXI provided an interesting case to study the outcomes for cities that put common local indicators to practice. Despite the constraints and problems demonstrated in the case studies, it is possible to recognize critical merits to an initiative delivered by a ‘‘middle actor’’ in a country where national and local governments play a passive role in the efforts to assess and compare local SD. More than assessing, comparing or benchmarking cities and towns, the valuable outcome of ECOXXI is the sharing of guidelines, ideas and experiences on SD policies. These key learning and networking benefits, together with the delivery of top-down but flexible harmonized indicators and the provision of sound procedures to collect and organize internal information in a systematic way, have rendered these indicators as efficient tools to be applied locally.

 

 

مطالب مرتبط