عنوان انگلیسی مقاله:

Body Language: Illness, Disability, and Life Writing

ترجمه عنوان مقاله: زبان بدن بیماری، ناتوانی، و نوشتن زندگی

$$$: 9500 تومان

سال انتشار: 2017

تعداد صفحات مقاله انگلیسی: 9 صفحه

تعداد صفحات ترجمه مقاله: 9 صفحه

منبع: ساینس دایرکت

نوع فایل: word

دانلود اصل مقالهدانلود

 

قسمتی از ترجمه

قسمتی از ترجمه

همان قدر که ما ممکن است، به حداقل رساندن یا گریز از بیماری و ناتوانی را دوست داشته باشیم، ناگزیر، آنها در تجسم انسانی حضور می یابند؛ ما همه افراد آسیب پذیری هستیم. بنابراین ممکن است طبیعی و اجتناب ناپذیر به نظر برسد که دنیوی ترین، و نیز دموکراتیک ترین شکل ادبیات، و زندگینامه، باید این ویژگی های مشترک از تجربه انسانی  را مشخص کنند.

و با این حال نوشتن خود زندگی، نسبتاً به تازگی، با تجسم همراه بوده است. در سنت غربی، ما می توانیم به نوشتن زندگی «اول شخصی»، اشاره کنیم (که من آن را  اوتوسوماتوگرافی نامیدم) و در مورد بیماری و ناتوانی، از متون کلاسیک، مانند از خود گذشتگی های جان دان در حالت های اورژانسی، و چند مرحله در بیماری من (1624) و مقالات میشل دو مونتنی. ولی چنین متونی، کمیابند و به ترتیب زمانی، تا بعد از تولد درمانگاه در قرن هجدهم، دور از تصورات هستند.

بخش دوم ترجمه

فرض بر این است که، در ایالات متحده، دوره ی پس از جنگ داخلی، با سراسیمگی روایات نهادینه شده توسط بیماران سابق روانی، مواجه شده است، رفتارهای غير کلامی بود. همانگونه که برخی افراد از تماشای پرندگان و مشاهده رفتار آنها لذت می برند. اين دانشمندان افراد را در فعاليت های اجتماعی، کنار دريا، تماشای تلويزيون، اداره، يا هر جايی زير نظر داشته و از تماشای نشانه های غير کلامی افراد لذت می برند. يک متخصص رفتارهای غير کلامی مثل يک دانشجوی علوم رفتاری است که می خواهد درباره اعمال همنوعان خود و سرانجام رفتارهای خود و چگونگی بهبود رابطه اش با ديگران چيزهايی بياموزد.

بيشتر محققين توافق نظر دارند که کانال کلامی اساساً برای انتقال اطلاعات به کار می رود. در حاليكه کانال غير کلامی برای تبادل نگرش های بين فردی. و در برخی موارد به عنوان جايگزينی برای پيام های کلامی استفاده می شود. صرف نظر از فرهنگ. کلمات و حرکات با چنان هماهنگی اتفاق می افتند که يک فرد با تجربه و آموزش ديده می تواند با گوش دادن به صدای يک نفر بگويد که او چه حرکاتی را انجام می دهد به همين گونه. قادر بود با نگاه کردن به حرکات يک شخص در حال صحبت بگويد او به چه زبانی صحبت می کند. بسياری از مردم به سختی می پذيرند که ما از نظر زيست شناختی هنوز يک حيوان هستيم.

ما نيز چون گونه های ديگر حيوانات تحت تاثير قوانين زيست شناختی هستيم که کنش ها. واکنش ها و زبان بدن ما را کنترل می کنند. موضوع جالب اين است که انسان بندرت از اين واقعيت آگاه است که داستانی را به زبان می آورد و حرکات. اداها و اطوارهای او داستان ديگری را بيان می کنند.

 

 

مطالب مرتبط