عنوان انگلیسی مقاله:

Partisan Media and Engagement: A Field Experiment in a Newly Liberalized System

ترجمه عنوان مقاله: آزمایش میدانی بر روی رسانه های حزبی و مشارکت در یک نظام رسانه ای تازه آزادشده

$$$: فقط 12500 تومان

سال انتشار: 2015

تعداد صفحات مقاله انگلیسی: 20 صفحه

تعداد صفحات ترجمه مقاله: 26 صفحه

منبع: tandfonline.com

نوع فایل: word

 دانلود مقاله

دانلود قسمتی از ترجمه

فهرست مطالب

  • چکیده
  • رسانه و مشارکت
  • پیشینه پژوهش: رسانه ­های حزبی در غنا
  • طراحی آزمایش و جمع ­آوری داده ­ها
  • انتخاب ایستگاه ­های رادیویی برای آزمایش
  • جدول 1) جهت­ گیری حزبی به تفکیک ایستگاه
  • انتخاب مسیر ون­ های مسافربری
  • انتخاب راننده و اجرای آزمایش
  • انتخاب افراد مورد مطالعه
  • بررسی­ تخصیص تصادفی و دستکاری اِعمال ­شده
  • جدول 2) بررسی توازن آماری
  • اندازه­ گیری
  • نتایج
  • جدول 3) تأثیر آزمایش ­های مبتنی بر پخش رادیو بر علاقه و مشارکت سیاسی
  • نتیجه ­گیری
  • تقدیر و تشکر
  • منابع

ترجمه چکیده مقاله

ترجمه مقاله آزمایش میدانی بر روی رسانه های حزبی

مواجهه با رسانه  ها چه تأثیری بر مشارکت سیاسی در نظام های تازه آزاد شده دارد؟ برخی پژوهشگران از رسانه های جدید فعال و متنوع استقبال می کنند و معتقدند که این رسانه ها باعث مشارکت شهروندان می شوند. برخی دیگر نگران آن هستند که این ابزارها که غالباً حزبی هستند باعث کاهش مشارکت شوند. به نظر ما مواجهه با برنامه  های سیاسی صرفنظر از جهت گیری برنامه ها باعث علاقه مندی مردم به سیاست می شود اما این علاقه لزوماً به اقدام منجر نمی شود. رسانه های حزبی فقط زمانی بر مشارکت تأثیر می گذارند که قدرت نگرش و در نتیجه انگیزه ها را تغییر بدهند.

برای ارزیابی آثار رسانه ها بر علاقه و مشارکت مردم آزمایشی میدانی در غنا انجام دادیم و در این آزمایش انواع مختلف گفتگوهای رادیویی زنده به صورت تصادفی برای افراد داخل ون های مسافربری پخش شد. نتایج نشان داد که رسانه های حزبی و غیر حزبی باعث افزایش علاقه سیاسی می شوند اما بر مشارکت تأثیری ندارند. در مقابل، مواجهه با دیدگاه های دیگر در رسانه های مخالف (یعنی دیدگاه هایی که بر خلاف علایق حزبی افراد مورد مطالعه است) باعث افزایش علاقه آن ها و کاهش مشارکت آن ها می شود (این متغیرها بر اساس امضای درخواست از احزاب اندازه گیری می شود). رسانه های حزبی به طور همزمان باعث افزایش علاقه و کاهش مشارکت می شوند.

کلیدواژه ها: آفریقا، آزمایش میدانی مشارکت، مشارکت، رسانه های حزبی

ترجمه قسمتی از مقدمه مقاله

در محیطی که به تازگی آزادسازی رسانه ­ای را تجربه کرده است مواجهه با رسانه­­ ها چه تأثیری بر مشارکت سیاسی می ­گذارد؟

ترجمه مقاله آزمایش میدانی بر روی رسانه های حزبی: رسانه­ های جدیدی که پس از رفع محدودیت ­های قانونی ظهور کرده ­اند این گفتمان را توسعه داده ­اند و احیا کرده ­اند. اما بسیاری از رسانه ­های تازه تشکیل­ شده متعلق به سیاستمداران و تاجران وابسته­ است که از این رسانه­ ها برای پشتیبانی از دیدگاه­ های حزبی استفاده می­کنند. برخی از شاهدان از رسانه­ های حزبی استقبال می­ کنند زیرا معتقدند که این رسانه­ ها مشارکت سیاسی را افزایش می ­دهند.

با وجود این برخی دیگر نگران آن هستند که رسانه ­های حزبی موجب بی­ علاقگی ­شوند و مشارکت را کاهش ­بدهند. با توجه به این که مؤسسات دموکراتیک جدید غالباً ضعیف هستند این تأثیرها می­تواند بسیار پراهمیت باشد. هر دو سناریو قابل توجیه است و منابع موجود نظریه یا شواهدی برای قضاوت بین آن­ها ارائه نکرده است. با بررسی تأثیر رسانه ­های حزبی بر دو بُعد متفاوت مشارکت یعنی بُعد روانی و رفتاری در یک فضای پس از آزادسازی رسانه­ا ی به این مسئله می ­پردازیم.

ایجاد مشارکت روانی

به اعتقاد ما مواجهه با رسانه ­­ها صرف نظر از جهت­ گیری برنامه­ ها باعث ایجاد مشارکت روانی خواهند شد. با توجه به این که گفتگوهای آزادانه و چندجانبه مدت­ها ممنوع بوده است گفتگوهای سیاسی در رسانه ­ها احتمالاً از نظر شهروندان مهم و هیجان ­انگیز خواهد بود. اما نکته مهم این است که افزایش علاقه لزوماً موجب اقدام نخواهد شد؛ افراد برای تحمل هزینه­ های مشارکت باید انگیزه کافی هم داشته باشند.

انگیزه در فضای پس از آزادسازی بسیار مهم است زیرا افراد به دلیل فقر و بی ­تجربگی معمولاً توانایی زیادی برای پذیرش هزینه ­های مشارکت ندارند. فرض ما این است که رسانه­ ها فقط زمانی بر مشارکت تأثیر خواهند گذاشت که قدرت نگرش را (که یکی از عوامل مهم تعیین­ کننده انگیزه است) تغییر بدهند. با توجه به این که انواع مختلف پیام­ ها (موافق، مخالف و بی­ طرف) می­توانند آثار متفاوتی بر قدرت نگرش داشته باشند تأثیر رسانه­ ها بر مشارکت احتمالاً بسته به نوع محتوا متفاوت خواهد بود.

تأثیر رسانه­ ها بر مشارکت روانی و رفتاری در طول کارزار انتخاباتی

برای بررسی تأثیر رسانه­ ها بر مشارکت روانی و رفتاری در طول کارزار انتخاباتی سال 2012 در غنا یک آزمایش میدانی انجام دادیم. رسانه ­ها به تازگی در کشور غنا آزاد شده­ اند. افراد مورد مطالعه ما مسافران سوار بر ون­ها بودند. این ون­ها یا مینی­­بوس­ ها محبوب­ترین وسیله حمل و نقل در غنا هستند. در شرایط عادی مسافران به برنامه ­های رادیویی منتخب رانندگان گوش می­ دهند؛ در مطالعه ما رانندگان این برنامه­ ها را به صورت تصادفی پخش می­ کردند.

در این مینی­بوس­ ها سه نوع برنامه زنده گفتگوی سیاسی (موافق دولت، مخالف دولت یا غیر حزبی) پخش می­ شد در حالی که در ون­ های گروه کنترل برنامه رادیویی پخش نمی ­شد. پس از انجام سفر با افراد درباره علاقه آن­ها به سیاست مصاحبه می­ شد. علاوه بر این پس از این مصاحبه از طریق سرویس پیام کوتاه (SMS) پیامی به تلفن ­های همراه آن­ها ارسال می ­شد و از آن­ها دعوت می­ شد تا برای امضای یک درخواست (که به احزاب سیاسی تحویل داده می­ شد) از طریق SMS پاسخ بدهند. از این مؤلفه برای اندازه­گیری مشارکت استفاده شد.

ترجمه قسمتی از نتیجه گیری مقاله

رسانه با جهت گیری های حزبی

در بسیاری از کشورها انحصار دولتی جای خود را به محیط های رسانه ای رقابتی داده  است که امکان گفتگوی چند جانبه را فراهم می کنند. اما بسیاری از نظام ها نیز تحت سلطه رسانه هایی با جهت گیری های حزبی هستند. با بررسی مشارکت روانی و رفتاری، تحقیقات اولیه درباره مشارکت، کاهش مشارکت، تأثیر رسانه های جهت دار در فضای پس از آزادسازی را ارائه کرده ایم. به اعتقاد ما مواجهه با گفتگوهای سیاسی در رسانه ها باعث افزایش علاقه می شود زیرا گفتگوهای تکثرگرا و آزادانه در این محیط ها تازگی دارد. اما در عین حال معتقدیم که وقتی هزینه های مشارکت زیاد است علاقه به تنهایی نمی تواند برای تحریک مشارکت کافی باشد.

رسانه ها فقط وقتی بر مشارکت تأثیر می گذارند که بر شدت نگرش و در نتیجه بر انگیزه تأثیر بگذارند. بر خلاف آثار مثبت و یکسان رسانه ها بر علاقه سیاسی، معتقدیم که رادیوهای موافق، مخالف و بی-طرف تأثیر متفاوتی بر مشارکت دارند.

برای بررسی تأثیر رسانه های حزبی یک آزمایش میدانی در غنا انجام دادیم. این کشور در اوایل دهه 1990 آزادسازی رسانه ای را تجربه کرده است و اکنون تحت سلطه رسانه های حزبی قرار دارد. افراد ساکن آکرا به صورت تصادفی در طول آخرین کارزار انتخاباتی در معرض پخش زنده رادیوهای موافق دولت، مخالف دولت و بی طرف قرار گرفتند. آزمایش ها در محیطی انجام شد که در آن شهروندان غنایی معمولاً با پیام های موافق یا مخالف مواجه می شوند: در سیستم صوتی ون های مسافربری و در طول سفرهای صبحگاهی.

رسانه های مخالف باعث کاهش مشارکت

نتایج نشان داد که مواجهه با محتوای سیاسی صرف نظر از جهت گیری حزبی ایستگاه رادیویی باعث افزایش علاقه می شود. اما طبق فرضیات، رسانه های مخالف باعث کاهش مشارکت می شوند. این مشارکت بر اساس امضا یا عدم امضای درخواست از احزاب اندازه گیری شده است. همچنین دریافتیم که رسانه های مخالف از طریق مواجه کردن افراد با دیدگاه های مختلف نگرش آن ها را تعدیل می کنند (کونروی-کروتز و مولر، 2015). هرچند علاقه این افراد به سیاست افزایش یافته است اما تردید آن ها مانع از اقدام آن ها شده است. همچون اکثر مشارکت های سیاسی، افراد حاضر در مطالعه ما نیز باید برای امضای درخواست وقت و هزینه صرف می کردند.

نتایج نشان می دهد که افزایش علاقه به تنهایی نمی تواند افراد را وادار به پذیرش این هزینه ها کند. این پروژه دستاوردهای مهمی برای مطالعه ارتباطات سیاسی در حوزه نظریه، متدولوژی و سیاست گذاری دارد. اول این که اعلام کردیم رسانه ها می توانند آثار متفاوتی بر دو بُعد مشارکت یعنی بُعد روانی و رفتاری داشته باشند. اکثر منابع موجود این دو بُعد را با هم در نظر می گیرند و بسیاری از پژوهشگران این دو بُعد را در یک مقیاس واحد ترکیب می کنند.

یافته های ما مبنی بر این که رسانه ها می توانند مشارکت را کاهش دهند و در عین حال علاقه سیاسی را افزایش دهند بر ضرورت نظری و تجربی تفکیک مؤلفه های رفتاری و روانی مشارکت تأکید دارد. هرچند مطالعه ما بر یک فضای خاص پس از آزادسازی رسانه ای تمرکز دارد اما نظریه ما نشان می دهد که این تفاوت بین انواع مختلف مشارکت محدوده وسیع تری دارد و در خصوص پدیده های سیاسی غیر از تأثیر رسانه ها نیز رخ می دهد. به طور خلاصه پژوهشگران باید در تعریف و اندازه گیری مشارکت دقت کنند.

آثار رسانه ها در دموکراسی های توسعه یافته

علاوه بر این نظریه و یافته ها ما لزوم افزایش دقت در بررسی آثار رسانه ها در دموکراسی های توسعه یافته و سایر مناطق را نشان می دهد. تعداد کمی از مطالعات در دموکراسی های توسعه یافته به بررسی تأثیر رسانه های حزبی بر مشارکت پرداخته اند و اکثر این مطالعات فقط مواجهه با رسانه های موافق را ارزیابی کرده اند. همچنین تا جایی که می دانیم مطالعه ما اولین مطالعه ای است که آثار مواجهه با انواع مختلف رسانه ها را بر نگرش ها و رفتارها در کشورهای در حال توسعه بررسی می کند.

به طور خاص ما آثار رسانه های مخالف و بی طرف را در کنار رسانه های موافق بررسی می کنیم که این موضوع به تفسیر نتایج کمک می کند. هرچند نتایج ما نشان می دهد که تمام رسانه ها باعث افزایش علاقه به سیاست می شوند اما در مطالعه ما فقط انواع خاصی از پیام ها بر رفتار تأثیرگذار بوده اند.

چکیده انگلیسی مقاله

Partisan Media and Engagement

How does media exposure affect political engagement in newly liberalized systems? Some celebrate newly vibrant and diverse media, believing that they mobilize citizens. Others worry that these outlets, which are often partisan, dampen engagement. We theorize that exposure to political programming engenders interest in politics irrespective of program bias, but that interest does not necessarily beget action.

Partisan media affect participation only when altering attitude strength, and thus motivations. To evaluate media effects on interest and participation, we conducted a field experiment in Ghana, in which subjects in tro-tros (commuter vans) were randomly exposed to different types of live talk radio. We find that partisan and nonpartisan media increased political interest, but not participation. Instead, exposure to alternate perspectives on cross-cutting media (i.e., those biased against subjects’ partisan preferences) heightened ambivalence and dampened participation, measured as signing a petition to parties. Partisan media simultaneously increased interest and decreased participation.

Keywords: Africa, engagement field experiment, participation, partisan media

ترجمه ها پروپوزال آماده مدیریت استراتژیک پرسشنامه ها

سفارش مشاوره پایان نامه

پشتیبانی مدیر123